|
Ανώγυρα: Το χωριό με τις πολλές αρχαιότητες
Το χωριό Ανώγυρα απέχει 30 λεπτά από την πόλη της Λεμεσού. Όσοι αποφασίσετε να ταξιδέψετε με προορισμό το χωριό Ανώγυρα θα αντιληφθείτε ότι η συγκεκριμένη διαδρομή είναι ξεκούραστη και απολαυστική. Περνάς ανάμεσα σε κρεμαστούς ογκόλιθους, χαρουπιές, αμυγδαλιές και αμπέλια.
Η θέα που αντικρυζει κάποιος είναι πανοραμική ενώ όπως προχωράς στα δεξιά του δρόμου διακρίνεις τα ερείπια του μοναστηριού του Τίμιου Σταυρού. Το Μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού βρίσκεται στο χώρο ενός υστερορωμαϊκού πρωτοβυζαντινού συνοικισμού που αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων σαν χώρα
"Ανωγύρων" και ο οποίος ακόμα δεν έχει ερευνηθεί αρχαιολογικά.
Η εκκλησία είναι κτισμένη στο ανατολικό τμήμα μιας τρίκλιτης Βασιλικής, ίσως παλαιοχριστιανικής. Στους μέσους Βυζαντινούς χρόνους κτίστηκε άλλη τρίκλιτη καμαροσκέπαστη Βασιλική, η οποία σώζεται σε αρκετό ύψος. Τον 14ον αιώνα κτίστηκε η σημερινή εκκλησία στον τύπο του μονόκλιτου ναού με τρούλο.
Στο εσωτερικό σώζονται ορισμένα κατάλοιπα τοιχογραφιών που χρονολογούνται τον 15ον αιώνα και μπορούν να ενταχθούν στην Παλαιολόγια ζωγραφική. Πολύ πιθανόν είναι έργα ζωγράφων από την Κωνσταντινούπολη που κατέληξαν στην Κύπρο μετά την άλωση της Πόλης από τους Τούρκους, το 1453.
Σήμερα, δυστυχώς, μόνο τμήματα αυτών των τοιχογραφιών σώζονται. Στην αψίδα διασώζονται τμήματα των συλλειτουργούντων ιεραρχών, ενώ στην ανατολική καμάρα, στο Ιερό Βήμα, διασώζονται οι μόνες καλά διατηρημένες σκηνές από την Ανάληψη και την Πεντηκοστή.
Στα σφαιρικά τρίγωνα του τρούλου, σώζονται επίσης σε καλή κατάσταση τμήματα από τους Ευαγγελιστές. Στην αυλή του μοναστηριού γίνεται πανηγύρι κάθε 1η Αυγούστου.
Γενικά το χωριό Ανώγυρα, είναι "κτισμένο" πάνω σε αρχαία και ενδιαφέροντα χρόνια. Η αρχαία ιστορία της Ανώγυρας αρχίζει από την Νεολιθική περίοδο (8200 - 3900 π.χ.).
Η ανακάλυψη κεφαλών, τσεκουριών και λίθινων εργαλείων στα χωράφια ανάμεσα στον Άγιο Θωμά και στην Ανώγυρα οδήγησαν τους μελετητές να πιστεύουν ότι κάποτε υπήρξε εδώ Νεολιθικός συνοικισμός. Ένα κοιμητήριο της πρώιμης εποχής του χαλκού (2500 π.χ.) είναι απόδειξη της συνεχούς κατοίκησης του χωριού.
Κάποιος που θα επισκεφθεί το χωριό και θα περιφέρεται για να το γνωρίσει, θα δει ότι τόσο στο χωριό όσο και στα γύρω χωράφια θα συναντήσει περιέργες όρθιες πέτρες που είναι τρυπημένες στο μέσο. Έχουν καταγραφεί 11 τέτοιες πέτρες στην Ανώγυρα, από τις οποίες μια στέκεται στη θέση της στο κοιμητήριο του χωριού.
Η δια στόματος παράδοση λεει ότι αυτοί οι μονόλιθοι χρησίμευαν ως "θεραπευτικές πέτρες", γιατί στο παρελθόν τα άρρωστα παιδιά τα περνούσαν τελετουργικά μέσα από την τρύπα της πέτρας και έτσι θεραπεύονταν από τις αρρώστιες.
Η αρχική τους, όμως, λειτουργία ήταν ως τμήμα πιεστηρίου ελιών, που ίσως χρησιμοποιήθηκαν από υπηκόους της Βασίλισσας Κατερίνας Κορνάρο κατά τη διάρκεια της Δυναστείας των Λουζινιανών (1500 μ.χ.). Αρκετές από αυτές ακόμη έχουν μια πέτρινη λεκάνη στη μια πλευρά για να συλλέγεται το φρεσκοβγαλμένο λάδι. Ακόμη και η φαινομενική τυχαία κατανομή τους σ΄ όλο το χωριό στηρίζει αυτή τη θεωρία.
Ως το πιο "ρομαντικό" μνημείο της Ανώγυρας θεωρείται η φυσική πηγή, γνωστή ως "Απικρένη". Αυτή έχει καθαρισθεί και αναπαλαιωθεί πρόσφατα. Το κρύο δροσιστικό νερό της κάποτε χρησίμευε ως ένας ευχάριστος τόπος ξεκούρασης, για τον οδοιπόρο που ανηφόριζε τον ελικοειδή δρόμο προς την Ανώγυρα.
Η τοπική παράδοση λέει ότι όποιος ελεύθερος πιει νερό από την Απικρένη θα παραμείνει για πάντα στην Ανώγυρα.
iKypros
03/07/2008
| 
Τα Καλύτερα
